Leczenie zaburzeń odżywiania

Leczenie zaburzeń odżywiania to wyjątkowo trudne zadanie. Anoreksja, bulimia oraz napadowe objadanie się to schorzenia, które w oparciu o fachową wiedzę i odpowiednio prowadzoną terapię można z powodzeniem skutecznie leczyć. Najbardziej namacalne efekty przynosi proces zdrowienia oparty o współpracę zespołu specjalistów różnych dziedzin, zwłaszcza psychiatrów i psychologów. Zaburzenia związane z łaknieniem i zaspokajaniem głodu mogą mieć bowiem wieloraki charakter i opierać się na bardzo zróżnicowanym podłożu o charakterze tak biologicznym, wynikającym z silnych uwarunkowań genetycznych, jak i psychospołecznym – łączącym zaburzenia osobowości z wpływem środowiska. Tak więc wszechstronne podejście do schorzenia, oparte o wiedzę ekspertów z różnych dziedzin nauki sprawia, ze cały proces leczenia z dużym prawdopodobieństwem zakończy się sukcesem.

Anoreksja (jadłowstręt psychiczny) jest zaburzeniem odżywiania o podłożu psychicznym, objawia się niechęcią do przyjmowania pokarmów, której efektem jest zbyt niska waga pacjenta połączona z nieustającym lękiem przed możliwością przybrania masy. W efekcie osoba dotknięta anoreksją nie zgadza się w ogóle na przyjmowanie posiłków. Leczenie tego schorzenia polega na terapii psychiatrycznej bądź psychologicznej opartej na stosowaniu leków poprawiających samopoczucie chorego poprzez działanie antydepresyjne i lokalizowaniu czynników behawioralnych odpowiedzialnych za odmawianie przyjmowania posiłków. Terapii zogniskowanej na psychice towarzyszy stopniowe podnoszenie wagi osoby dotkniętej schorzeniem. Bulimia, nazywana także żarłocznością psychiczną, to także dysfunkcja sposobu odżywiania, mająca podłoże psychiczne, a polega na kompulsywnym przyjmowaniu pożywienia  w krótkim okresie czasu, po którym następuje kompensacja związana ze zwróceniem pokarmu lub też narzuceniem sobie ostrej diety, a nawet głodówki. Tak jak w przypadku anoreksji leczenie bulimii opiera się na połączeniu różnych metod terapii i ściśle związane jest z psychicznymi predyspozycjami danego pacjenta. Punktem wyjścia jest dążenie do przerwania  błędnego koła kompulsywnego jedzenia i przeczyszczania się, stąd nieodzowna staje się współpraca terapeutyczna z dietetykiem i psychologiem lub psychiatrą. Tylko taki sposób postępowania pozwoli zmierzyć się z podstawowym problemem zarówno bulimii, jak i anoreksji – zniekształconym obrazem własnego ciała.